Noen med asperger som vil dele sin erfaring med hvordan diagnosen oppleves?

[𝚂 𝚔 𝚢]

Jeg holder jo på å forsøke å lære mer om asperger siden jeg har diagnosen (og er litt usikker på om det stemmer). Om det er noen andre her inne med diagnosen hadde jeg satt pris på om du kunne delt din erfaring med hvordan diagnosen oppleves.

Jeg snakket med behandler i dag om en hendelse der jeg etter jeg var ferdig på jobb som er veldig stressende for meg så opplevde jeg skikkelig sterk uvirkelighetsfølelse. Jeg følte jeg kunne høre og føle alt mye sterkere og fikk tilbake ubehag i brystet. Det føltes ut som det var noe fysisk galt med hjernen, og det var så vidt jeg klarte ta bussen hjem og følte at alle så på meg. Det gikk heldigvis over en stund etter at jeg hadde kommet meg hjem og fått tatt truxal. Behandler sa at hun tenkte dette hørtes ut som meltdown men at hun ikke var helt sikker. Så jeg bare lurer, dere med diagnosen er dette noe dere kan kjenne dere igjen i?

En annen ting hun også nevnte var at hun tenkte jeg maskerer mye fordi det ikke viser hvor stresset og urolig jeg er når jeg f.eks er på jobb og at jeg bruker mye krefter på det. Jeg føler ikke at jeg spiller en rolle, men jeg kan definitivt kjenne meg igjen i at jeg både later som jeg er og fremstår mer rolig enn det jeg faktisk er. Regnes det som maskering?

Endret 7 timer siden av 𝚂 𝚔 𝚢

[𝚂 𝚔 𝚢]

Når jeg har fått forklart meltdown og maskering tidligere har jeg tenkt at det kjenner jeg meg ikke igjen i, men denne gangen ble jeg på en måte forklart det på en måte jeg kunne kjenne meg igjen i.

[AnonymBruker]

Høres helt jævlig ut.

Anonymkode: 49e11...12e

[𝚂 𝚔 𝚢]

AnonymBruker skrev (34 minutter siden):

Høres helt jævlig ut.

Anonymkode: 49e11...12e

Du tenker på det med uvirkelighetsfølelsen? Ja, det er ganske kjipt når det står på, men det går jo heldigvis over. Jeg har hørt om folk som har det vedvarende over lengre tid og det er jeg glad jeg slipper.

[psykedeliker]

𝚂 𝚔 𝚢 skrev (1 time siden):

Behandler sa at hun tenkte dette hørtes ut som meltdown men at hun ikke var helt sikker.

Det du beskriver kan være helt "vanlig" paranoia, som forsterkes av lavt energinivå - f.eks. etter en krevende dag på jobb.

[Oppdagelseslys]

Pierwsze dni w nowej pracy były dla mnie bardzo trudne. Musiałam nieustannie maskować emocje, udając, że wszystko jest w porządku, mimo że czułam ogromny stres, drżenie, przyspieszone bicie serca i ból brzucha.

Codzienne zadania i interakcje społeczne wymagały mnóstwa energii. Przerwy i rozmowy z kolegami były źródłem niepokoju, więc szukałam miejsc, gdzie mogłam być sama, żeby je przetrwać. Każdy dzień był walką z moim ciałem i emocjami – czasami płakałam po pracy, innym razem udawało mi się zachować spokój, ale stres nigdy nie ustępował.

Czwartego dnia osiągnęłam punkt krytyczny – rozstanie z kolegami wywołało panikę i łzy, moje ciało odmówiło współpracy i poczułam się całkowicie uwięziona. Mimo to starałam się dalej pracować, zmuszona do odgrywania roli „normalnej”.

W kolejnych dniach stres narastał, a każdy kontakt społeczny – nawet poza pracą – wywoływał dyskomfort i lęk. W końcu moje ciało i umysł powiedziały „stop”: załamałem się nerwowo i musiałem rzucić pracę. 

[𝚂 𝚔 𝚢]

psykedeliker skrev (14 minutter siden):

Det du beskriver kan være helt "vanlig" paranoia, som forsterkes av lavt energinivå - f.eks. etter en krevende dag på jobb.

Ja? Kanskje det. Jeg hadde en lignende episode for 1 års tid siden og da kalte daværende behandler det grensepsykose. Selv var min første tanke at det var et angstanfall, men jeg hadde kanskje kjent på mer intens angst hvis det var det?

[psykedeliker]

𝚂 𝚔 𝚢 skrev (4 minutter siden):

Selv var min første tanke at det var et angstanfall, men jeg hadde kanskje kjent på mer intens angst hvis det var det?

Det kan du bare vite selv.

[𝚂 𝚔 𝚢]

psykedeliker skrev (6 minutter siden):

Det kan du bare vite selv.

Ja, det er nok et godt poeng. Jeg bare vegrer meg litt for å kalle stresset og uroen jeg føler på for angst for jeg er usikker på om det er ille nok til å kalles det. Om du skjønner?

[Sokk]

𝚂 𝚔 𝚢 skrev (9 minutter siden):

Ja, det er nok et godt poeng. Jeg bare vegrer meg litt for å kalle stresset og uroen jeg føler på for angst for jeg er usikker på om det er ille nok til å kalles det. Om du skjønner?

Det er mer enn ille nok til å kalles angst.

Den episoden med uvirkelighetsfølelse setter jeg mer i sammenheng med bipolardiagnosen din (det virker litt psykose-aktig), og jeg tenker at det er et tegn på at du bør være litt på vakt med tanke på forverring. Men det høres ut som du er i kontakt med fastlegen din for tiden, så det er bra.

Det er litt dumt hvis din «behandler» kun har kompetanse på Asperger og ikke på den andre diagnosen din. For i så fall er det en fare for at alt blir feilaktig tolket som en del av Asperger. Bare en tanke herfra. 

[psykedeliker]

𝚂 𝚔 𝚢 skrev (15 minutter siden):

Om du skjønner?

Nei, jeg skjønner ikke hvorfor det skal være så vanskelig å bare bestemme seg for hvor grensen går, og forholde seg til den avgjørelsen konsekvent.

[𝚂 𝚔 𝚢]

Sokk skrev (7 minutter siden):

Det er mer enn ille nok til å kalles angst.

Den episoden med uvirkelighetsfølelse setter jeg mer i sammenheng med bipolardiagnosen din (det virker litt psykose-aktig), og jeg tenker at det er et tegn på at du bør være litt på vakt med tanke på forverring. Men det høres ut som du er i kontakt med fastlegen din for tiden, så det er bra.

Det er litt dumt hvis din «behandler» kun har kompetanse på Asperger og ikke på den andre diagnosen din. For i så fall er det en fare for at alt blir feilaktig tolket som en del av Asperger. Bare en tanke herfra. 

Å, ble litt overrasket over å høre det, men da tenker jeg at jeg skal begynne kalle det for det det er.

Ja, jeg har jo diagnose bipolar med psykose ettersom jeg har hatt en psykose før så det er nok mest sannsynlig at det har med det å gjøre egentlig kanskje. Men da jeg fortalte behandler om min forrige behandlers teori om at det var grensepsykose en annen gang jeg opplevde noe lignende så sa hun bare "det er det i hvert fall ikke". Så ja, det er kanskje litt dumt at hun virker å se alt i lys av asperger diagnosen. Men igjen er det kanskje ikke så rart ettersom hun jobber i et team for pasienter med asperger. 

[Oppdagelseslys]

Oppdagelseslys skrev (57 minutter siden):

Jeg forstår godt og kjenner meg igjen i det du beskriver om deg selv.

 

[Oppdagelseslys]

Discovery Light napisał(a) (godzinę temu):

Beklager for alle de rare kommentarene, og at de ikke var på norsk 🧐 Jeg vet ikke helt hva som skjedde. Jeg tror jeg opplever en lignende tilstand som den du beskrev.

 

Endret 4 timer siden av Oppdagelseslys

[AnonymBruker]

3 hours ago, 𝚂 𝚔 𝚢 said:

Jeg holder jo på å forsøke å lære mer om asperger siden jeg har diagnosen (og er litt usikker på om det stemmer).

Hvordan folk opplever det kan være så forskjellig da ingen er like. Hovedkriteriene for å få diagnosen er dette:

• Vedvarende vansker med sosialt samspill
• Problemer med å tolke kroppsspråk, mimikk og tonefall
• Sosiale regler forstås ofte intellektuelt, ikke intuitivt
• Kan virke sosialt «klønete» eller distansert
• Begrensede og intense interesser
• Sterk fordypning i spesifikke temaer (ofte få, men svært dype)
• Interesse kan dominere samtaler og hverdagen
• Rigiditet og behov for forutsigbarhet
• Misliker endringer, trives med rutiner
• Kan bli stresset eller overveldet når planer endres

Kjenner du deg igjen i dette?

Anonymkode: 78ec3...335

[psykedeliker]

AnonymBruker skrev (2 minutter siden):

• Vedvarende vansker med sosialt samspill
• Problemer med å tolke kroppsspråk, mimikk og tonefall
• Sosiale regler forstås ofte intellektuelt, ikke intuitivt
• Kan virke sosialt «klønete» eller distansert
• Begrensede og intense interesser
• Sterk fordypning i spesifikke temaer (ofte få, men svært dype)
• Interesse kan dominere samtaler og hverdagen
• Rigiditet og behov for forutsigbarhet
• Misliker endringer, trives med rutiner
• Kan bli stresset eller overveldet når planer endres

Flere av disse kan ha andre årsaker enn AS.

[𝚂 𝚔 𝚢]

AnonymBruker skrev (2 minutter siden):

Hvordan folk opplever det kan være så forskjellig da ingen er like. Hovedkriteriene for å få diagnosen er dette:

• Vedvarende vansker med sosialt samspill
• Problemer med å tolke kroppsspråk, mimikk og tonefall
• Sosiale regler forstås ofte intellektuelt, ikke intuitivt
• Kan virke sosialt «klønete» eller distansert
• Begrensede og intense interesser
• Sterk fordypning i spesifikke temaer (ofte få, men svært dype)
• Interesse kan dominere samtaler og hverdagen
• Rigiditet og behov for forutsigbarhet
• Misliker endringer, trives med rutiner
• Kan bli stresset eller overveldet når planer endres

Kjenner du deg igjen i dette?

Anonymkode: 78ec3...335

Ja, jeg kjenner meg igjen i noen av punktene. Det sosiale er vanskelig for meg siden jeg er nervøs for å få negativ respons og bli avvist og jeg kan raskt tenke at noen ikke liker meg. Ville også beskrevet meg selv som sosialt klønete siden jeg ofte ikke helt vet hva jeg skal si (er redd for å si noe feil). Jeg har en del behov for forutsigbarhet og trives med rutiner, men det går stort sett greit med endringer da.

[Oppdagelseslys]

𝚂 𝚔 𝚢 skrev (3 timer siden):

Próbuję dowiedzieć się więcej o zespole Aspergera, odkąd go zdiagnozowano (i nie jestem pewna, czy to prawda). Jeśli jest tu ktoś z tą diagnozą, byłabym wdzięczna, gdyby podzielił się swoimi doświadczeniami z tym, jak się z nią zmaga.

Rozmawiałam dziś z moją terapeutką o incydencie, kiedy po skończeniu pracy, co jest dla mnie bardzo stresujące, doświadczyłam naprawdę silnego poczucia nierealności. Czułam, że słyszę i czuję wszystko znacznie wyraźniej, a dyskomfort w klatce piersiowej powrócił. Czułam, jakby coś fizycznie było nie tak z moim mózgiem i ledwo mogłam wrócić autobusem do domu, czując, że wszyscy na mnie patrzą. Na szczęście to uczucie minęło na jakiś czas po powrocie do domu i zażyciu Truxalu. Terapeutka powiedziała, że jej zdaniem brzmi to jak załamanie, ale nie jest do końca pewna. Więc zastanawiam się, czy osoby z tą diagnozą mogą się z tym utożsamić?

Wspomniała też, że jej zdaniem często się maskuję, ponieważ nie widać wtedy, jak bardzo jestem zestresowana i niespokojna, na przykład w pracy, i że wkładam w to dużo wysiłku. Nie czuję, żebym odgrywała jakąś rolę, ale zdecydowanie dostrzegam, że jednocześnie udaję, że jestem spokojniejsza, niż jestem w rzeczywistości. Czy to się liczy jako maskowanie?

Jeg vil gjerne snakke med deg for å utveksle erfaringer.

 

[psykedeliker]

𝚂 𝚔 𝚢 skrev (1 minutt siden):

Det sosiale er vanskelig for meg siden jeg er nervøs for å få negativ respons og bli avvist og jeg kan raskt tenke at noen ikke liker meg.

Det kan være noe annet.

𝚂 𝚔 𝚢 skrev (2 minutter siden):

Ville også beskrevet meg selv som sosialt klønete siden jeg ofte ikke helt vet hva jeg skal si (er redd for å si noe feil).

Det er også noe annet.

𝚂 𝚔 𝚢 skrev (2 minutter siden):

Jeg har en del behov for forutsigbarhet og trives med rutiner, men det går stort sett greit med endringer da.

Alle har behov for en viss forutsigbarhet i hverdagen. Det er bare når man ikke kan begrunne hvorfor, at AS skal vurderes.

[AnonymBruker]

Oppdagelseslys skrev (2 minutter siden):

Jeg vil gjerne snakke med deg for å utveksle erfaringer.

 

Kan ikke du heller bare dra din kos og la folk få være i fred her?

Anonymkode: 44d36...828